خیلی احمقانست که تو هدفی داری و سالهاست برای رسیدن بهش تلاش میکنی و خیلی وقتا حتی بهش نزدیک هم نیستی ولی یک نفر دیگه توی اون شرایط تو، به دنیا اومده یعنی دقیقا توی رویای تو متولد شده. واقعا این دنیا احمقانست
رییس واحد ما، نماد دموکراسیه. قشنگ به حرفات گوش میده اما در آخر کاری که خودش میخواد انجام میده. بعدشم که کار نابود شد میگه میدونستم اینجوری میشه.
دختری تقریبا ۱۵ یا ۱۶ ساله در حالی که بازوی مادرش رو گرفته بود، در حال قدم زدن در پیاده رو کنار خیابون شلوغی بود، مادر با عصبانیت به دخترش گفت: دستمو ول کن. خجالت بکش.
دختر، دست مادرش را رها کرد و به راه رفتن ادامه داد اما این راه رفتن با راه رفتن چند لحظه قبل تفاوت زیادی داشت. قدم هایی لنگان لنگان که در هنگام راه رفتن با مادر و گرفتن بازویش، اصلا مشخص نبود. من دلیل این کار مادر رو نفهمیدم اما چیزی که مشخصه مطمئنا همین حرف به ظاهر کوچیک روی روحیه این دختر تاثیر میذاره و شاید تا جایی که فکر گرفتن بازوی کسی که دوسش داره، فکر و کار بسیار زشت و خجالت آوری باشه.
گاهی کارهای خیلی کوچیک و به ظاهر بی ارزش نتیجه بزرگی در آینده دیگران دارند.
به بچه ها عشق بیاموزیم، جامعه به اندازه کافی معلم نفرت آموزی داره.
چند روز قبل واسه کاری رفتم بانک. مسئول یکی از باجه ها هم خدمت دوران سربازیم بود که بعد از تقریبا ۱۵ سال دوباره دیدمش.
باهاش سلام کردم و
گفتم :احتمالا من رو نمیشناسی. من و شما سربازی با هم بودیم، شما راننده بودی و من توی دژبانی بودم.
گفت: آره، حالا کارت چیه؟
گفتم: کارم رو همکارت داره انجام میده، فقط خواستم باهات سلام کنم.
اون موقع یکمی از نحوه برخوردش ناراحت شدم، انگار اگه کسی اومد و سلام کرد حتما کاری داره. بماند که اصلا جواب سلام هم نداد. شاید به دلیل غرور بود. ولی بعد که رفتم و با خودم به این موضوع فکر کردم، اگه بخاطر غرور نباشه میشه بهش حق داد. شاید اینقدر آدم اومده پیشش و به خاطر آشنا بودن ویا آشنا شدن، ازش خواستن کارشونو بدون نوبت و یا غیر قانونی حل کنه که دیگه خسته شده و برای همین با سردی تمام برخورد کرد. در واقع همه رو با یه چوب زد.
داشتم اینستاگراممو نگاه میکردم که عکس قدیمی که تقریبا 5 سال پیش با گوشی گرفته بودم رو باز دیدم و باز مثل اون شب که خندیده بودم، خندم گرفت.
اینجا جا داره یادی از حکیم خیام نیشابوری کنم که فرمود:
بهرام که گور میگرفتی همه عمر
دیدی که چگونه گور بهرام بگرفت

فیلم تخریب خونه یک زن در یکی از گوشه های شهر بندرعباس، توی اینترنت پخش شده و زجه های زن بیچاره برای اینکه جلوی این تخریب گرفته بشه شنیده میشه. زن بیچاره بعد از این واقعه اقدام به خودسوزی کرد و الان با ۱۷ درصد سوختگی توی بیمارستان بستریه.
آخه ظلم تا کی؟ از خدا که نمیترسید چون فقط در زمان گزینش و استخدام و زمانی که آستین بالا میزنید موقع نماز جماعت خدا رو میشناسید. البته که همون موقع هم بیشتر برای ریاکاری و سمت گرفتنه و بعید میدونم با خود خدا کاری داشته باشید. یک درصد فکر کن جای این زن، یکی از اقوام خودته، حاضر بودی اینکار کنی؟
در زمان سونامی ژاپن، ژاپنی ها آب معدنی به رایگان بین هموطنانشون تقسیم میکردن درحالی که اصلا به دنیای بعد از مرگ و اینکه این کارها باعث ثواب میشه معتقد نیستن. و هموطنان ما در زمان زلزله بم خیلی دزدی کردن. خیلی النگو از دست های بی جان مردم جدا کردن. در صورتی که ما معتقد به دنیای پس از مرگ هستیم و اینکه تمام این موضوعات حساب و کتاب داره مثل اون مسئولی که میلیارد میلیارد دزدید و برد و الان داره توی کانادا خوش میگذرونه. روی پیشونیش هم جای مهر هنوز هستش. مردم ساده. پشت سرش نماز هم میخوندن.
خب فرقمون چیه؟ مثلا اون ژاپنی چی داشت که ما نداریم؟ جوابش یک کلمه بیشتر نیست. وجدان.
در کل هیچ قانونی نمیتونه انسان رو از انجام کارهای بد نگه داره، جز وجدان.
متاسفانه خیلی از مسئولین ما وجدان ندارن. یه موقع پراید بخاطر تحریم از 20 میلیون وقت، شد 50 میلیون. گفتن بخاطر تحریم قطعه سازها مشکل دارن. اما وقتی که برجام امضا شد تا زمانی که هنوز اوباما رییس جمهور آمریکا بود و برجام ملغی نشده بود، قیمت ماشین برگشت سرجای اولش؟ نه. هیچوقت توی مملکت ما قیمتی که بالا بره، پایین نمیاد. چون در ورودی قیمت ها ما یک شیر یک طرفه ای داریم که فقط به سمت بالا اجازه حرکت میده. این شیر یک طرفه هم مسئولینی هستن که دارن نفع میبرن از این افزایش قیمت.
یا اون موقعی که وزیر میگفت اگه مردم ماشین نخرن . خائن هستن. بماند که بعدا مشخص شد دختر همین آقای وزیر دزد سرگردنه از آب در اومده و انبار احتکار داروشون کشف شد. خب اینجا باید سوال بشه، خائن رو پیدا کنید.
لپ کلام: خیلی از ماها از داشتن وجدان محرومیم. یکی دستش میرسه تخم مرغ میبره. یکی شتر. یکی دستش نمیرسه به دزدا فحش میده. نه بخاطر اینکه آدم باشعوریه. چون دستش کوتاه مونده.
مخصوصا الان با این وضعیت کرونایی که داره خودشو بیشتر نشون میده که چقدر وجدان داریم...