داشتم کانتکت های گوشیمو نگاه میکردم که تعدادی ازشون کم کنم تا خلوت بشه، راستش من خیلی لیست مخاطبین بزرگی ندارم.
اگه کسی که توی لیستم باشه و بعد از یه مدت طولانی بهش زنگ نزنم یا اون زنگ نزنه، پاکش میکنم. وقتی مکالمه ای بین ما رد و بدل نشده حتما نیاز به شماره اش هم نیست.
توی این لیست فقط یک شماره هست که نه بهش زنگ میزنم و نه اون زنگ میزنه. ولی هیچوقت توی این 5 ،6 سال گذشته شمارشو پاک نکردم.
به شماره اش که رسیدم یکمی مکث کردم و رفتم توی واتساپ تا عکس پروفایلشو بیینم. عکس پسرش بود. ماشالله این آقاپسر خیلی بزرگ شده، آخه قبلا عکس پروفایل همین پسر با سن کمتر بود. پسری با چشمان و موهای قهوه ای... و پسری با قیافه بسیار شبیه کسی که میشناختم.....
خیلی از وقتها از بی حوصلگی روی نیمکت های سنگی کنار خیابون میشینم و مردم رو نگاه میکنم.
زن و مردی دیدم که مسن بودن چون مرد تقریبا هیچ موی سیاهی بر سر نداشت و چروک هایی که نشان از تجربه سالیان زندگی هست بر صورتش جلوه میکرد، دست در دست هم با هم راه میرفتن، صحبت میکردن و میخندیدن.
دوستی داشتم، از پدربزرگ و مادربزرگش تعریف میکرد که چطور عاشقانه همدیگه رو دوست داشتن تا جایی که وقتی مادربزرگ فوت شد، پدر بزرگ از شدت گریه و دلتنگی سکته کرد و بعد از یک هفته از دنیا رفت.
اما امروز اینقدر اختلاف بین زوج های جوان زیاد شده که دادگاهی به نام دادگاه خانواده داریم. و اینقدر راهروهای دادگاه خانواده، زوج های جوان به علت های متفاوت که بعضا برای خیلی از مردم غیر قابل درکه، به خود دیده که شاید قابل شمارش نباشن.
چطور یک زوج به ظاهر پیر و فرتوت، بعد از سالیان زندگی هنوز اینجور عاشقانه با هم قدم میزنن؟ و اینقدر عاشقانه از شدت دوست داشتن هم دق میکنن؟
و چرا خیلی از جوانان شروع زندگی زیبایی دارن ولی بعد از چند سال یا حتی چند ماه،عشق بینشون از بین میره؟آیا اصلا از اول عاشق بودن؟
قابل توجه دوستان عزیزی که علاقه بسیار وافری به پیشوند مهندس و یا دکتر قبل از اسمشون دارن، باور کن چیزی توی این القاب نیست.
همکار عزیزم، اگه شما رو در محیط کار مهندس صدا میزنن، دلیل بر لیاقت شما و یا فهم و شعور جنابعالی نیست. فقط به واسطه مدرک تحصیلی که دارید، اینجور گفته میشه.
البته دوستان عزیزی هستن که اگه ازشون مدرک تحصیلیشون رو بگیری نمیتونن ثابت کنن که دکتر و یا مهندس هستن.
در هرصورت با تاخیر، روزت مبارک مهندس. باشد که در غرور مدرکت غرق شوی.
کرونا با تمام سختی های روحی و جسمی که برای ما بوجود اورده، یک خوبی هم داره.لااقل تبعیض در کارش نیست. همه رو به یک چوب میزنه.
مهم نیست آقازاده باشی یا ژن خوب داشته باشی یا اصلا هیچ کدوم از اینا رو نباشی و یک فرد معمولی در یک جای معمولی به همراه کار معمولی باشی.کارشو به درستی و با کمال صداقت بدون توجه به سمت و مقام شخص انجام میده.
خبری خوندم که بعضی از خبرگزاری ها اعلام میکنن اشتباهه و بعضی دیگه اعلام میکنن که صحت داره. ظاهرا شهردار یکی از مناطق تهران هم به کرونا مبتلا شده و بستری هستن. حالا کاری ندارم که مسلما امکاناتی که برای این شخص در نظر میگیرن با امکانات مردم عادی متفاوته، ولی لااقل ایشون مبتلا شده. یعنی آقا یا خانوم کرونای عزیز، در کارش عدالت رو رعایت میکنه، چیزی که خیلی از جاها رعایت نمیشه.
جا داره از جناب آقا و یا سرکار خانوم کرونا بخاطر این شرافت کاری که دارن کمال تشکر رو داشته باشم.
کاش تو رییس اداره ما بودی کرونای عزیز.
نیازمند وجدان کاری کرونا هستیم.