کوه زندگی بی پایان

کوه زندگی بی پایان

دفتر خاطرات
کوه زندگی بی پایان

کوه زندگی بی پایان

دفتر خاطرات

آزادی خیلی چیزا

بعضی از مسائل بهش خیلی سطحی نگاه میشه در صورتیکه عمق موضوع خیلی بیشتر از چیزیه که به نظر میاد.  یکی از این موضوعات، بحث آزادی پوششه. اول اینکه باید مشخص بشه مبنا و میزان این نوع آزادی رو کی تعیین میکنه. بدون تعارف، هر نوع آزادی هم محدود به یک حدودیه که این حدود برگرفته از فرهنگ و تاریخ هر مملکت، میتونه متفاوت باشه. مثال های زیادی وجود داره اما نمیخوام مثال کشورها و جاهای مختلف دنیا رو بگم. صحبتم خود ایرانه. بعد از حمله اعراب به ایران، آروم آروم اسلام بین مردم رواج پیدا کرد اما نه دقیقا به اون صورتیکه توی عربستانه. اسلام ایران یه جورایی بومی سازی شده اون اسلام عربستان شد. فرهنگ مردم ایران اونقدر تغییر نکرد و دین اسلام با فرهنگ ایرانیان و فرهنگ ایرانیان با دین اسلام اینقدر سابیده شدند که تقریبا به یه تعادلی رسید که الانم تقریبا  هست،ما هنوز نوروز رو داریم، شب یلدا رو داریم. اما از یه جایی حکومتیان ما، که گذشته و تاریخمون رو دوست نداشتند، سعی کردند فرهنگ رو تغییر بدن. خب طبیعتا موفق نشدن و نمیشن و نتیجه کارشون باعث تعارض شد و در نهایت این شد که مردم کم کم تصمیم گرفتند اگه قرار باشه بین این دو فقط یکی رو انتخاب کنند، انتخابشون تاریخ و گذشته و فرهنگ باشه. الانم خیلی میبینیم بین نسل جدید، چیزی به اسم اسلام وجود نداره.

یکی از این تعارضات، حجاب و آزادی پوشش. آزادی نه چیزیه که بعد از ظهرها سر چهارراه ها بین مردم پرچم به دست میبینیم و نه اون چیزی که توی اینستاگرام هست که رواج بی عفتیه. هر چیزی بین دو حد و مرز باید قرار بگیره، حد و مرز پایین و حد و مرز بالا. یه جماعتی اینقدر سفت گرفتن که کمتر از چادر رو لخت بودن میبینن و یه عده اینقدر شل شدن که نمایش خصوصی ترین جزییات بدن و زندگیشون رو آزادی میدونن. آزادی پوششی که ما توی فرهنگمون داشتیم هیچ کدوم از اینا نبوده. کی گفته چادر یعنی حجاب? کی گفته باید روی سر لچک بذاری تا محجوب باشی? یا برعکسش کی گفته باید تمام بدنت رو بریزی بیرون تا آزاد باشی? 

اصلا بذارین یه جوری دیگه بگم، تا حالا دقت کردین چرا توی ورزش، مثلا توی والیبال یا دو میدانی، لباس هایی که خانم ها میپوشن خیلی کوتاه تر و چسبان تر از مرد هاست? مگه مردها با لباسهاشون راحت نیستن? چون داره به اون زن به عنوان یک ابزار لذت نگاه میشه. اینجوری عرف کردن که این آزادیه اما در اصل واسه اینه مردها به عنوان مخاطب بشینن و ببینن. حالا شما میخوای جوری دیگه فکر کنی، فکر کن. در اصل موضوع تغییری نمیده.

در مورد حجاب و چادر که خیلی حرفها رو نمیشه رک گفت چون طبیعتا توی مملکت ما تبعات داره. اینجوری توی گوش ما خوندن که زن اگه موهاش بیرون باشه، اون زن فلانه و فلان. اینو از کجاتون در میارین? چرا روی مردهاتون کار نمیکنین که سست عنصر نباشن که اگه رفتن یه کشور خارجی،  داستانی مثل دومیدانی کارهامون توی کره جنوبی، در نیارن? به جای محدود کردن بقیه برو روی عزت نفس خودت کار کن. خیلی چیزا مغلطه س.موضوع مملکت ما اصلا حجاب نیست، اصل موضوع آزادیه، چون میترسن و میدونن اگه مردم بدست بیارن، آزادی های دیگه هم میخوان و این چیزیه که براشون ترسناکه.

 تازه غیر از این خدا مگه نمیگه اکراه و اجبار در دین و پذیرشش نیست? الانم که بیشتر جامعه ما دین گریز شدن و اصلا شاید نشه بهشون مسلمون گفت، به قول خودتون خدا در روز قیامت قراره حساب اینا رو برسه، خب قبول، الان تو داری تسویه حساب میکنی? بذار خدا خودش تسویه حساب کنه. مگه نمیگی بیرون بودن موی سر و مقداری از شکم و پا باعث آسیب به جامعه میشه? دزدی و رانت و کوچیک شدن سفره مردم و هزاران چیزی کم هم نیست، باعث سعادت جامعه میشن? اینا آسیب اجتماعی نیستن? جنگ چی? اینهمه سال اینهمه پول توی کشورهای دیگه خرج شد که جنگ توی ایران نیاد، چی شد? اومد که. فقط اون پولایی که میشد باعث خوشبختی و شادی و زندگی بهتر مردم بشه، به باد فنا رفت. اینا هیچ کدوم باعث آسیب به جامعه نمیشه?

پ.ن:

بین نوشتنم فاصله افتاد و یادم رفت چی میخواستم بنویسم واسه همین آخرشو فقط سرهم بندی کردم