پست الکی

۱- اینکه آدم خودشو همیشه بالاتر از دیگران ببینه و جوری رفتار کنه که انگار از دماغ فیل افتاده، معمولا بین افرادی که یا وضعیت مالی خوبی دارن و یا تحصیلات دانشگاهی بالایی دارن بیشتر از آدمهای معمولیه.

طبیعی هم هست که اینجوری باشه. اما آیا این توجیه اینکار و رفتارشون هست؟ مطمئنا نه. توی وبلاگ هایی که گهگاهی میخونم یا بعضا توی اینستاگرام تعدادشون زیاده. ولی فکر میکنم پول دلیل عمده باشه. مخصوصا اگه یه عقده زمان بچگی هم با اون آدم باشه.

۲- بین تمام همکارانی که دارم، فقط با چند نفرشون رفت و آمد خانوادگی داریم ولی از بس بحث وضعیت مالی و چیزهایی که مربوط به این موضوعه نقل محافل شده، اشتیاقم‌ برای رفت و آمد باهاشون‌ کمتر شده. همیشه مینالن که اینجوری و اونجوری. یکبار از داشته هامون حرف زدیم؟ از اینکه شاید از خیلی از مردم، وضعیت زندگیمون بهتره؟ فکر نکنم. چون آدما هیچوقت داشته هاشونو نمیبینن. واسه همینه تعرض به حقوق دیگران بین ما آدما زیاده. هیچوقت قانع نیستیم. قناعت با فقر خیلی فرق دارن و ما فرقشون رو نمیفهمیم.