کوه زندگی بی پایان
دفتر خاطرات
کوه زندگی بی پایان
دفتر خاطراتجدیدترین یادداشتها
همهبایگانی
- دی 1404 3
- آذر 1404 2
- آبان 1404 1
- مهر 1404 2
- شهریور 1404 5
- مرداد 1404 4
- تیر 1404 3
- خرداد 1404 3
- اردیبهشت 1404 5
- فروردین 1404 1
- بهمن 1403 2
- دی 1403 2
- آذر 1403 4
- آبان 1403 2
- مهر 1403 4
- شهریور 1403 2
- مرداد 1403 5
- تیر 1403 7
- خرداد 1403 9
- اردیبهشت 1403 10
- فروردین 1403 8
- اسفند 1402 5
- بهمن 1402 4
- دی 1402 8
- دی 1401 1
- آذر 1401 6
- آبان 1401 5
- مهر 1401 3
- شهریور 1401 1
- مرداد 1401 1
- تیر 1401 5
- خرداد 1401 9
- فروردین 1401 4
- اسفند 1400 2
- بهمن 1400 9
- دی 1400 9
- آذر 1400 2
- آبان 1400 1
- مرداد 1400 10
- تیر 1400 9
- خرداد 1400 7
- اردیبهشت 1400 12
- فروردین 1400 25
- اسفند 1399 41
- بهمن 1399 46
- دی 1399 9
- آذر 1399 12
- آبان 1399 9
- مهر 1399 10
- شهریور 1399 28
- مرداد 1399 5
- تیر 1399 5
- خرداد 1399 12
- اردیبهشت 1399 8
- فروردین 1399 20
- اسفند 1398 4
- بهمن 1398 7
- دی 1398 6
- مهر 1398 1
- مرداد 1388 1
بیهوده پیمایی
چند ماه دیگه تا 35 سالگیم مونده. توی تمام این سالها کاری جز سگ دو زدن و نرسیدن به آرزوهام نداشتم. آرزوهایی که هرروز کوچیکتر میشن و من دورتر ازشون. در واقع امید من هرروز از رسیدن به آرزوها کم رنگ و کم رنگ تر میشه . موضوع فقط رسیدن به آرزو نیست. هر آرزویی سن خاص خودشو میخواد. وقتی از اون سن بگذری دیگه مهم نیست که بهشون برسی یا نه. چون برات دیگه اهمیتی نداره. داستان زندگی خیلی از ماها همینه. نرسیدیم. وقتی باید میرسیدیم نرسیدیم.
خیلیاش تقصیر من و امثال من نیست. تقصیر اقتصاد شکوفای مملکتمونه. که هرچی تلاش کنی با ز میبینی حتی سرخط هم نیستی. انگار توی یک باتلاق که هرچقدر بیشتر دست و پا بزنی بیشتر فرو میری. اگر تلاش نکنی بازم فرو میری. یعنی تقدیرت فرو رفتنه.
شاید حرفم برای خیلی از کسانی که این مطلبو میخونن خنده دار باشه. ولی من حاضرم 20 سال از عمرم بدم ولی شروع زندگیم 20 سال قبل باشه. با اینکه 20 سال از عمرم کم میشه
آخ که واقعا همینطوره
مهم رسیدن به آرزوهامون نیست مهم زمانیه که بهشون میرسیم
آرزوهایی که تباه شدند
بخاطر یه مشت آدم مفت خور و بی مغز
آرزو داشتن رو دیگه دوست ندارم.خواستن و نرسیدن اذیتم کرد مدتها،از یه جایی تصمیم گرفتم ارزویی که ناراحتی میاره رو بزارم کنار،تو هم همینکار رو کن ، امید به داشته ها ببند
توی مملکت ما حداقل آرزو هم ناراحتی میاره. آرزو که نه حداقل حق شهروندی.
چه غم انگیزه که این حرف ها رو از تمام دوستام و هم سن و سالهام سالهاست شنیدم و می شنوم و خودم هم با همه ی وجود درکش میکنم
متاسفانه حتی حرفی برای دلداری هم نمیشه زد